Pani od renu


11-08-2017 21:21:28

Dr inż. Katarzyna Leszczyńska-Sejda adiunkt, kierownik Zakładu Hydrometalurgii w  Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach.

PARĘ ZDAŃ Z CV

Absolwentka Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej, specjalność: technologia organiczna, synteza leków (2001). Tematem jej pracy magisterskiej były kompleksy rutenu i rodu w syntezie enamidów i enamin. Tytuł doktora nauk technicznych w specjalności technologia nieorganiczna (hydrometalurgia) otrzymała na tej samej uczelni, broniąc z wyróżnieniem pracę „Badania nad syntezą i  właściwościami wybranych związków renu(VII)” (2008). Od 2001 r. pracuje w Zakładzie Hydrometalurgii IMN, zaczynała od stanowiska stażysty, a w 2015 r. objęła funkcję kierownika Zakładu.

WYNALAZKI, PATENTY, WDROŻENIA

Jedną z  najbardziej spektakularnych, opracowanych przez nią i  wdrożonych technologii jest sposób odzysku renu w KGHM Polska Miedź S.A. Dzięki technologii, która wykorzystuje ścieki kwaśne powstające w hucie miedzi Głogów, Polska stała się trzecim producentem renu na świecie i jedynym producentem w Europie, który może wytwarzać ren ze źródeł własnych. Wraz z  zespołem opracowała technologię odzysku renu z odpadów pochodzących z recyklingu, wdrożoną w Innovator Sp. z o.o. Polska znalazła się wśród nielicznej, elitarnej grupy producentów renu z tego źródła. Ren jest niezwykle cennym i rzadko występującym pierwiastkiem o specyficznych właściwościach, jak wysoka temperatura topnienia i duża gęstość. Cechy te są wykorzystywane w  przemyśle lotniczym, petrochemicznym, zbrojeniowym oraz w medycynie. Jest składnikiem katalizatorów stosowanych do produkcji wysokooktanowych benzyn bezołowiowych. Bez renu niemożliwa jest produkcja wielu superwytrzymałych termicznie i  mechanicznie superstopów, z których powstają np. części turbin silników odrzutowych, turbin gazowych czy osłon pojazdów kosmicznych. Opracowała wiele technologii z dziedziny odzysku renu, wytwarzania nowych materiałów renowych, stopów, katalizatorów i związków metali, odzysku i rafinacji. W  projekcie europejskim PROMINE kierowała zadaniem, którego celem było wytwarzanie związków renu wykorzystywanych w metalurgii proszków. Ponadto zajmowała się odzyskiem innych metali nieżelaznych, jak: tellur, cynk, miedź, kobalt, molibden, nikiel czy wolfram. Wiele opracowanych przez nią technologii zostało wdrożonych w przemyśle. Zajmuje się też utylizacją arsenu, syntezą związków organicznych i  katalizatorów, technologiami metali wysokotopliwych i hydrometalurgią metali. Prowadziła badania dotyczące zastosowania cieczy jonowych w procesach hydrometalurgicznych. W  projekcie europejskim IONMET kierowała zadaniem, którego tematem było ługowanie metali szlachetnych w cieczach jonowych na bazie chlorku choliny. W  IMN jest kierownikiem projektu BIOMORE (Horyzont 2020) poszukującym biotechnologicznych metod ekstrakcji metali z głębokich stref zmineralizowanych. Projekt, wykorzystujący hydro-szczelinowanie do stymulacji złoża oraz bioługowanie do odzysku metali z rud, wpisuje się w koncepcję tzw. nowego górnictwa, w którym będzie można eksploatować złoża bez konieczności budowy podziemnej infrastruktury. Kieruje grupą badawczą projektu typu CuBR. Jest to wspólne przedsięwzięcie NCBR i KGHM Polska Miedź S.A. W latach 2009-2017 kierowała i uczestniczyła w projektach badawczych o łącznym budżecie ponad 20 mln zł. Ma na swoim koncie 21 patentów i 41 wniosków patentowych. Realizowała 40 prac statutowych w IMN (w 9 była główną autorką) oraz kilkadziesiąt prac naukowo-badawczych i  aplikacyjnych (ponad 25 projektów badawczych, 12 projektów europejskich, ponad 30 zleceń z przemysłu, aplikacji i wdrożeń). NAGRODY Za „Odzysk renu w postaci nadrenianu amonu z kwaśnych roztworów zawierających ren” zdobyła złoty medal w konkursie „Transfer wyników badań naukowych do praktyki gospodarczej” na Międzynarodowych Targach Poznańskich 2007. W 2017 r. została wyróżniona w IV edycji Konkursu EUREKA! DGP – Odkrywamy Polskie Wynalazki Dziennika Gazety Prawnej za patent „Sposoby odzysku wolframu i kobaltu z  odpadów poprodukcyjnych węglików spiekanych”.

PUBLIKACJE, KONFERENCJE, AKTYWNOŚĆ NAUKOWA

Jest autorką 36 publikacji, w tym 17 z  Listy Filadelfijskiej, 72 referatów i  komunikatów wygłoszonych na konferencjach. Jest stypendystką pierwszej edycji programu LIDER (NCBR), od 2010 r. jest recenzentką NCBR, a od 2015 r. ekspertką w panelach oceniających projekty m.in. programu LIDER i Programu Inteligentny Rozwój. Brała udział w programach stypendialnych Uniwersytetu Śląskiego (Twingo, Forszt i PAS). Działa w Radzie Naukowej IMN. Wchodzi w  skład Zarządu Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Metali Nieżelaznych w IMN oraz Komisji ds. Młodzieży FSNT-NOT. Jest recenzentką wielu czasopism krajowych i zagranicznych.

PRYWATNIE

Być naukowcem to nie praca od siódmej do piętnastej. Naukowiec powinien być w pracy całym sobą i całą dobę - wtedy to ma sens i przynosi rezultaty. Powinien być jednocześnie cierpliwy (tego dopiero się uczę), ale i bardzo uparty. Mam to szczęście, że zasadniczo nie widzę różnicy między pracą a przyjemnością i dlatego cieszy mnie każda chwila mojej pracy. Spotkałam w niej fantastycznych ludzi nauki (prof. Z. Śmieszek, prof. A. Chmielarz, prof. S. Krompiec, dr G. Benke i inni), którzy nauczyli mnie wszystkiego, co umiem, służą mi za wzór do naśladowania i których z całego serca podziwiam.

Uwielbia narty i łyżwy, latem zawsze odpoczywa nad ukochanym polskim morzem. Czyta dobre książki, gra na fortepianie, chodzi do teatru. Interesuje się piłką nożną i siatkówką, kibicując polskim drużynom. Wszystkie swoje sukcesy zawdzięcza silnemu wsparciu mamy oraz wieloletniemu partnerowi, którzy dzielnie znoszą jej ciągłą nieobecność.

if

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl