Implanty, tytan i grafen


27-12-2017 14:43:46

dr inż. Anna Makuch, adiunkt w Instytucie Mechaniki Precyzyjnej

Parę zdań z CV

Absolwentka Wydziału Inżynierii Produkcji (WIP) Politechniki Warszawskiej na kierunku mechanika i budowa maszyn (2009 r.). Studia doktoranckie ukończyła, przygotowując na tym samym wydziale rozprawę „Analiza biomechaniczna nastawiania i stabilizacji złamań kręgów kręgosłupa”. Dysertację doktorską obroniła w 2014 r., uzyskując nie tylko stopień doktora w obszarze nauk technicznych, ale przy okazji również patent na stanowisko do eksperymentalnej symulacji nastawiania złamań kręgów kręgosłupa.

W 2010 r. została asystentem w Instytucie Mechaniki i Poligrafii WIP. Od 2014 r. pracuje w Instytucie Mechaniki Precyzyjnej; zaczynała na stanowisku specjalisty inżynieryjno-technicznego, a w 2015 r. została adiunktem. Przez parę lat, pełniąc funkcję technologa, współpracowała z Przedsiębiorstwem Sprzętu Ochronnego MASKPOL, co zaoowocowało 2 patentami z zakresu obronności i technik szybkiego prototypowania.

Wynalazki, patenty, wdrożenia

Specjalistka w zakresie biomechaniki. Brała udział w kilkunastu, finansowanych m.in. przez NCBR oraz MNiSW projektach naukowych i b+r z pogranicza mechaniki, biotechnologii, medycyny, a także uzbrojenia.

Pacjenci cierpiący na schorzenia kręgosłupa lub dysfunkcje stawów spowodowane np. osteoporozą będą mogli szybciej wrócić do zdrowia dzięki doskonalszym implantom wykonanym z opracowywanych przez dr inż. Annę Makuch konstrukcji ze stopów tytanu o odpowiedniej strukturze wewnętrznej naśladującej naturę – inspiracją są np. złożone kształty koralowca czy tkanki gąbczastej kości. Ażurowa struktura o odpowiednim rozmiarze porów zapewnia szybszy przerost naturalną tkanką pacjenta, lepszą integrację i stabilizację implantu.

Wraz z prof. Henrykiem Skarżyńskim ze Światowego Centrum Słuchu chce również ratować pacjentów z niewykształconą małżowiną uszną – zajmuje się projektowaniem wzorowanych na koralowcach biozgodnych konstrukcji, na których będzie można osadzić komórki macierzyste odbudowujące naturalną chrząstkę. Razem z zespołem prof. Konstantego Skalskiego z IMP i prof. Wojciecha Święszkowskiego z PW opracowała oryginalną konstrukcję takich rusztowań i wykonała pierwsze prototypy.

Do tworzenia modeli fizycznych, które znajdują zastosowanie w biomedycynie i rehabilitacji, wykorzystuje techniki komputerowego wspomagania projektowania: CAD, skanery przestrzenne i drukarki 3D. Takie połączenie pozwala opracować dostosowane do anatomii pacjenta „oddychające” stabilizatory zewnętrzne kończyn, np. ażurowe gipsy do unieruchomienia złamań nadgarstka.

W poszukiwaniu najlepszych biomateriałów bada struktury kostne i tworzy nowe kompozyty polimer-grafen. Skonstruowała kamizelkę kuloodporną z aktywnym wkładem balistycznym, który dzięki ażurowej tytanowej struktury i cieczy magnetoreologicznej dostosowuje się do ciała żołnierza, a w chwili uderzenia pocisku utwardza się.

Jest współautorką 3 opatentowanych wynalazków z zakresu inżynierii biomedycznej, uzbrojenia i druku 3D, które mają służyć bezpieczeństwu i zdrowiu człowieka.

Nagrody

W 2016 r. została uhonorowana nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w kategorii Wybitne osiągnięcia na rzecz społeczeństwa za „Badania nad strukturami kostnymi człowieka oraz ich aplikację w inżynierii ortopedycznej i rehabilitacyjnej”. Od początku swojej kariery naukowej zbierała nagrody i wyróżnienia będące wyrazem uznania polskiego środowiska biomechaników dla jej dokonań w obszarze inżynierii biomedycznej. Jest laureatką nagrody m.in. w konkursie naukowym Polskiego Towarzystwa Biomechaniki oraz w konkursach na najlepszą pracę zaprezentowaną podczas 7. i 8. Konferencji Naukowej im. prof. D. Tejszerskiej „Majówka Młodych Biomechaników”.

Publikacje, konferencje, aktywność naukowa

Jej dorobek naukowy to kilkadziesiąt publikacji w wiodących czasopismach (m.in. Acta of Bioengineering and Biomechanics, Biocybernetics and Biomedical Engineering) i wydawnictwach zwartych, jak również 5 rozdziałów w monografii książkowej poświęconej projektowaniu i wytwarzaniu implantów krążka międzykręgowego.

W Instytucie Mechaniki i Poligrafii WIP prowadziła zajęcia ze studentami Politechniki Warszawskiej z podstaw konstrukcji i projektowania elementów maszyn, grafiki inżynierskiej i komputerowej, projektowania nowego wyrobu oraz technik szybkiego prototypowania.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Biomechaniki oraz Polskiego Towarzystwa Materiałów Kompozytowych, a także sekretarzem rady naukowej czasopisma Inżynieria Powierzchni/Surface Engineering. Jest ekspertką oceniającą projekty unijne w Regionalnym Programie Operacyjnym 2014-2020 (województwo mazowieckie).

Prywatnie

Motocykl, rower i taniec to jej trzy największe pasje, poza nauką i nowinkami technicznymi oczywiście. W tym roku zrobiła ponad 7000 km motocyklem i 2000 km rowerem po najpięknych zakątkach Polski. Ciągle próbuje czegoś nowego rzeczy. Gdy chce zregenerować siły, zagłębia się w świat s-f w książkach i filmach.

Praca naukowa jest dla mnie sposobem na spełnione życie. Mam wrażenie, że stoję w pierwszej linii postępu technicznego, wykorzystując najnowsze techniki w służbie medycyny i bezpieczeństwa człowieka. Tego uczucia nie da się z niczym porównać. Dla niego warto się budzić w środku nocy, by szybko zapisać nową ideę, pomysł, rozwiązanie, a potem dzień po dniu wcielać je w życie. Mogę podpisać się pod słowami naszej wielkiej noblistki: „Jestem z tych, którzy wierzą, że Nauka jest czymś bardzo pięknym” i „Niczego w życiu nie należy się bać, należy to tylko zrozumieć”. if

 

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl