Zbigniew Paweł Kruszewski


27-03-2015 19:42:22

Prof. dr hab. inż. Zbigniew Paweł Kruszewski, absolwent Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej. Przewodniczący Rady Towarzystw Naukowycych PAN. Rektor Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku.

Po otrzymaniu dyplomu magistra inżyniera na Wydziale Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej rozpocząłem pracę w jej Filii w Płocku jako pracownik naukowo-dydaktyczny. Zajmowałem się doskonaleniem konstrukcji maszyn i urządzeń rolniczych, układem jezdnym kombajnów zbożowych, brałem udział w licznych konferencjach naukowych i sympozjach. Prowadziłem badania m.in. nad wpływem układów jezdnych maszyn rolniczych na zmianę charakterystyk gleby. Badania te zostały uwieńczone uzyskaniem stopnia naukowego doktora nauk technicznych. Później kontynuowałem badania związane z tym obszarem. W latach 1992–1995 byłem członkiem Komitetu Techniki Rolniczej Polskiej Akademii Nauk. Tuż po zakończeniu studiów, w trakcie pracy w Filii Politechniki w Płocku, zdobyłem uprawnienia rzeczoznawcy techniki samochodowej i ruchu drogowego Polskiego Związku Motorowego, rzeczoznawcy maszyn rolniczych SIMP, egzaminatora na prawo jazdy. Uprawnienia te posiadam do dnia dzisiejszego. Mam także wszelkie możliwe uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, z uprawnieniem do kierowania autobusem z przyczepą włącznie.

Transformacja ustrojowa pozwoliła na podejmowanie aktywności w wielu nowych obszarach. Korzystając z tej możliwości, zająłem się działalnością związaną z edukacją, w tym także ze szkolnictwem wyższym. Zostałem założycielem i organizatorem pierwszej w Płocku i jednej z pierwszych w kraju uczelni niepublicznej – Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica, której jestem rektorem. Dlatego też swoje zainteresowania naukowe skierowałem w stronę nauk społecznych i humanistycznych. Prowadziłem w tym zakresie badania, które zostały uwieńczone uzyskaniem stopnia doktora habilitowanego.

Zawsze byłem aktywny społecznie. Działałem zarówno na szczeblu lokalnym, jak i ogólnopolskim, byłem m.in. członkiem Zarządu Głównego SIMP oraz Rady Głównej NOT. Kolejnym etapem mojej aktywności społecznej była działalność parlamentarna. Dwukrotnie byłem wybrany na senatora Rzeczypospolitej Polskiej.

Pełnię funkcję prezesa Towarzystwa Naukowego Płockiego, od czterech kadencji, oraz przewodniczącego Rady Towarzystw Naukowych przy Prezydium PAN; w tych dniach zostałem wybrany na kolejną kadencję.

Społeczny ruch naukowy ma w Polsce długą tradycję, np. Towarzystwo Naukowe Płockie powstało w 1820 r. Podobnie jak inne dziewiętnastowieczne towarzystwa, podtrzymywało polskość w sytuacji nieistnienia państwa. Towarzystwa służyły umacnianiu tożsamości narodowej, wspierały nurt niepodległościowy, przyspieszały przeobrażenia cywilizacyjne, wspomagały rozwój gospodarczy, a także szerzyły edukację.

Społeczny ruch naukowy, skupiając naukowców, miłośników nauki oraz jej popularyzatorów, był zawsze środowiskiem obywatelskiej aktywności, niezależności i samorządności, zwłaszcza w dziedzinach kultury, nauki, wychowania, oświaty. Aktualnie wypełnia swoje cele poprzez podejmowanie badań naukowych oraz realizowanie funkcji edukacyjnych, promocyjnych, eksperckich, opiekuńczych nad dobrami kultury i dziedzictwa narodowego. Towarzystwa naukowe i stowarzyszenia naukowo-techniczne zajmują się także prowadzeniem bibliotek, muzeów, archiwów oraz działalnością wydawniczą, podejmowaniem audytów i działań eksperckich, wspomagają mobilność kadry naukowej.

Nie do przecenienia jest ich rola dla gospodarki kraju, jako istotnego elementu w rozwoju cywilizacyjnym. Duże znaczenie posiadają towarzystwa reprezentujące społeczny ruch środowisk naukowo-technicznych skupionych w Naczelnej Organizacji Technicznej. Posiadają one nie tylko duży dorobek historyczny, ale dysponują też możliwościami realizacji projektów wspierających rozwój i innowacyjność przedsięwzięć gospodarczych. Stowarzyszenia naukowo-techniczne współpracują z resortami gospodarki, edukacji, nauki, organami samorządu terytorialnego i zawodowego oraz z instytucjami badawczymi.

Towarzystwa odgrywają i winny odgrywać istotną rolę w integrowaniu różnych środowisk, zarówno w ramach tej samej branży, jak i między poszczególnymi dziedzinami nauki. Za ich pośrednictwem powinna następować wymiana doświadczeń subdyscyplinarnych. Dzięki temu wiele zagadnień naukowych mogłoby uzyskiwać bardziej wszechstronny ogląd.

Można zatem stwierdzić, że towarzystwa naukowe i stowarzyszenia naukowo-techniczne czeka wiele wyzwań wynikających z zadań i przemian cywilizacyjnych, a także z potrzeby określenia tożsamości narodowej. Państwo dysponujące społecznikami, doświadczonymi fachowcami, dobrze osadzonymi w rzeczywistości krajowej (na rynku, w gospodarce, w nauce) i międzynarodowej, ze znakomitą młodzieżą studiującą i zdobywającą najwyższe laury krajowe oraz zagraniczne, może rozwiązać wiele palących potrzeb cywilizacyjnych i gospodarczych.

Misja towarzystw naukowych i stowarzyszeń naukowo-technicznych powinna być w końcu zrozumiana przez władzę i społeczeństwo, gdyż bez nauki, jej popularyzacji, bez postępu cywilizacyjnego wiele codziennych problemów obywateli nie znajdzie rozwiązania. Bez działań stek tysięcy społeczników zajmujących się nauką, rozwój Polski będzie mocno utrudniony, a może wręcz niemożliwy.

Rada Towarzystw Naukowych PAN jako przedstawiciel społecznego ruchu naukowego, podejmuje liczne starania na rzecz popularyzacji idei społecznikowskiej, zorientowanej na upowszechnianie nauki i techniki. Ich przykładem może być zorganizowanie w 2013 r. I Kongresu Towarzystw Naukowych w Polsce, jak też opracowanie propozycji rozwiązań ustawowych, sytuujących towarzystwa naukowe i stowarzyszenia naukowo-techniczne w państwie i w jego systemie prawnym.

Od 44 lat jestem żonaty, moja żona Jolanta jest inżynierem budownictwa. Mamy dwoje dorosłych dzieci i troje wnucząt. Nie mam zbyt wiele wolnego czasu, ale kiedy tylko mogę, uczestniczę w koncertach muzyki klasycznej. Lubię także teatr.

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl