Kandydaci do tytułu "Złoty Inżynier 2018": Katarzyna Leszczyńska-Sejda. Jacek Sikora


07-04-2018 20:12:09

Katarzyna Leszczyńska-Sejda

Dr inż., absolwentka Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej (2001). Tytuł doktora nauk technicznych otrzymała, broniąc z wyróżnieniem pracę „Badania nad syntezą i właściwościami wybranych związków renu (VII)” (2008). Od 2001 r. pracuje w Zakładzie Hydrometalurgii w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach. W 2015 r. objęła funkcję kierownika Zakładu.

Opracowała sposób odzysku renu w KGHM Polska Miedź S.A. Dzięki tej technologii, wykorzystującej ścieki kwaśne powstające w hucie miedzi Głogów, Polska stała się trzecim producentem renu na świecie i jedynym producentem w Europie, który może wytwarzać ren ze źródeł własnych. Wraz z zespołem opracowała technologię odzysku renu z odpadów pochodzących z recyklingu, wdrożoną w Innovator Sp. z o.o.

Zajmuje się również utylizacją arsenu, syntezą związków organicznych i katalizatorów, technologiami metali wysokotopliwych i hydrometalurgią metali. W IMN jest kierownikiem projektu BIOMORE (Horyzont 2020), w którym zespoły z całej Europy poszukują biotechnologicznych metod ekstrakcji metali z głębokich stref zmineralizowanych. Projekt, wykorzystujący hydro-szczelinowanie do stymulacji złoża oraz bioługowanie do odzysku metali z rud, wpisuje się w koncepcję tzw. nowego górnictwa, w którym będzie można eksploatować złoża bez konieczności budowy podziemnej infrastruktury.

Dr inż. Leszczyńska-Sejda ma na swoim koncie 21 patentów i 41 wniosków patentowych. Jest stypendystką pierwszej edycji programu LIDER (NCBR), recenzentką NCBR i ekspertką w panelach oceniających projekty m.in. programu Lider i Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój. Wchodzi w skład Zarządu Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Metali Nieżelaznych w IMN oraz Komisji ds. Młodzieży FSNT-NOT.

Za „Odzysk renu w postaci nadrenianu amonu z kwaśnych roztworów zawierających ren” zdobyła złoty medal w konkursie „Transfer wyników badań naukowych do praktyki gospodarczej” na Międzynarodowych Targach Poznańskich. Została wyróżniona w Konkursie-Plebiscycie Przeglądu Technicznego oraz Stowarzyszenia  Wynalazców i Racjonalizatorów „Wynalazczyni 2017”. if

Jacek Sikora

Dr inż. zootechnik z Krakowa po Akademii Rolniczej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Rolniczy, 1991), adiunkt w Zakładzie Hodowli Owiec i Kóz Instytutu Zootechniki Państwowego Instytutu Badawczego w Balicach, k. Krakowa. Realizuje Program ochrony zasobów genetycznych owiec i kóz. Przyczynił się do przywrócenia wielu ginących i tradycyjnych polskich ras (koza karpacka). Ekspert w projektach naukowych dotyczących rolnictwa ekologicznego oraz w projektach PHARE, SAPART, KBN oraz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Stopień doktora uzyskał po ukończeniu studiów doktoranckich w 2002 r. Tematyka jego pracy doktorskiej dotyczyła owcy romanowskiej w realizacji programu poprawy plenności merynosa polskiego.

Zainteresowania naukowe dr. Jacka Sikory koncentrują się wokół zagadnień dotyczących chowu i hodowli owiec i kóz w zakresach: doskonalenia hodowli, jakości produktów pochodzenia zwierzęcego oraz wprowadzania nowoczesnych technik do pracy hodowlanej, w tym sieci neuronowe i digitalizacja danych hodowlanych. Wykorzystuje nowoczesne technologie informatyczne do hodowli zwierząt. W tym obszarze adiunkt Sikora prowadził badania dotyczące opracowania metody oceny zmienności genetycznej zwierząt gospodarskich objętych programem ochrony bioróżnorodności. W swojej pracy stosuje nowoczesne narzędzia informatyczne, próbując zastosować warstwowe sieci neuronowe do predykcji parametrów mleczności kóz.

Dr inż. Jacek Sikora kierował 11 tematami badawczymi oraz był współwykonawcą wielu tematów badawczych, w tym zajmował się rasą owiec wrzosówka – jej restytucją, plennością oraz użytkowością kożuchową.

Tematyka ochrony zasobów genetycznych zwierząt realizowana jest przez dr. Jacka Sikorę dwutorowo. Koordynuje on programy ochrony zasobów genetycznych 15 ras owiec i jednej rasy kóz. Ponadto kierował tworzeniem działaniem na terenie Instytutu Krajowego Banku Materiałów Biologicznych dla potrzeb „Krajowej strategii ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej’. hp

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl