Kandydaci do tytułu "Złoty Inżynier 2018": Remigiusz Augusiak, Janusz Romański


03-08-2018 17:19:28

Remigiusz Augusiak

Doktor habilitowany nauk fizycznych, absolwent kierunków: Fizyka Techniczna (2003) i Matematyka (2012) na Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej Politechniki Gdańskiej. Na tym samym wydziale w roku 2008 obronił rozprawę doktorską na temat destylacji klucza kryptograficznego z wielocząstkowych splątanych stanów kwantowych. Dr hab. inż. Remigiusz Augusiak swoją karierę naukową poświęcił zagadnieniom fizyki teoretycznej. Po ukończeniu studiów doktoranckich wyjechał na staż podoktorski do ICFO - Instytutu Nauk Fotonicznych w Barcelonie, gdzie przez ponad siedem lat pracował, zdobywając doświadczenie badawcze pod okiem najlepszych specjalistów w dziedzinie informatyki kwantowej. W ICFO, dr hab. inż. R. Augusiak zajmował się głównie badaniem i charakteryzacją splątania i nielokalności Bella w złożonych układach kwantowych, ale także ich związkami z zagadnieniami fizyki wielu ciał. Powrócił do Polski w 2016 r. jako stypendysta programu Marie Skłodowska-Curie Individual Fellowship finansowanego w ramach programu Horyzont 2020. W 2018 r. został laureatem grantów Sonata-Bis (Narodowe Centrum Nauki) oraz First Team (Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej). Aktualnie buduje swoją grupę badawczą w Centrum Fizyki Teoretycznej PAN.

Dr. hab. inż. R. Augusiak zajmuje się informatyką kwantową oraz podstawami teorii kwantów, a w szczególności badaniem i charakteryzacją nieklasycznych korelacji w złożonych układach kwantowych. Na jego dorobek w tej dziedzinie badawczej składa się m.in. 60 artykułów naukowych, z czego 54 opublikowana została wysoko notowanych czasopismach międzynarodowych (w tym: 2 Science, 1 Nat. Comm., 2 Phys. Rev X i 5 Phys. Rev. Lett.). Do najważniejszych wyników uzyskanych przez dra R. Augusiaka należy wyprowadzenie, wraz ze współpracownikami, metod detekcji nielokalności w kwantowych układach wielu ciał przy pomocy wielkości fizycznych mierzalnych w eksperymentach. Kryteria te - niedługo po publikacji - w prestiżowym czasopiśmie Science, zostały użyte w eksperymentalnej detekcji korelacji Bella m.in. w kondensacie Bosego-Einsteina składającego się z 480 atomów, pierwszym tak dużym układzie fizycznym. mb

Janusz Romański

Dr inż. materiałoznawstwa po Politechnice Gdańskiej. Początkowo związany z macierzystą uczelnią (doktorat w 1978 r.), ale przez większość kariery pracował w USA. Działacz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Polskich w USA „Polonia Technika” - prezes. Członek Polskiego Instytutu Naukowego w Nowym Jorku, członek Fundacji Kościuszkowskiej – Disiguish Fellow oraz Akademii Inżynierskiej w Polsce. Pełnił także szereg funkcji w profesjonalnych organizacjach amerykańskich m.in.: American Helikopter Society Education oraz Society of Manufacturing Engineers. Ekspert SIMP w zakresie badań materiałów i metalurgii spawalniczej.   

Dr inż. Janusz Romański, jako adiunkt na Politechnice Gdańskiej wypromował ponad 80 inżynierów, jednak od 1984 r. działał zawodowo w USA na stanowisku naukowym w Departament of Material Engeneering. Uczestniczył w badaniach nad własnościami nowoczesnych materiałów kompozytowych i ciekłych kryształów. Profesor nadzwyczajny w Widener University Mechanical Engineering Departament oraz Godwin College Drexel Univeresity wykładający szereg przedmiotów w ramach Programu Mechanical Engineering.

Od 1991 r. pracował w firmie wdrożeniowej Piasecki Airccraft Corporation założonej przez projektanta helikopterów Franka N. Piaseckiego – filantropa z polskim rodowodem. Był w zespole modernizacji helikoptera bojowego X-48A (pomyślny lot w 2007 r.) Był też członkiem zespołu projektowego ARES- Transformer, pojazdu latającego do celów specjalnych.

Dr J. Romański zajmował stanowisko głównego specjalisty w zakresie zastosowań metod komputerowych do projektowania systemów kontrolnych i napędowych helikopterów. Był w zespole opracowującym wdrożenie VTDP koncepcji helikoptera typu „ Compound” z kontrolowaną siłą ciągu VTDP. Odpowiadał za modelowania i prowadził obliczenia materiałowo – wytrzymałościowe konstrukcji kadłuba i systemów napędowych helikopterów. Współpracował z firmą helikopterową Boening. Współautor ponad 40 prac z zakresu modernizacji militarnych helikopterów. hp

Komentuje Waldemar Rukść

21-22
Aktualny numer WSZYSTKIE
eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl