Kandydaci do tytułu "Złoty Inżynier 2019": Marcin Majewski, Rafał Sala


31-08-2019 19:19:42

Marcin Majewski

Młody chirurg ortopeda, wykorzystujący w trudnej sztuce rekonstruowania złamanych kończyn swoje uzdolnienia techniczne. Absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (2011 r.). Jego ojciec Marian Majewski (specjalista od oprzyrządowania lotniczego) był pracownikiem naukowo- dydaktycznym Wydziału Mechanicznego Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.

Marcin Majewski po ukończeniu liceum był w dużej rozterce – z jednej strony poważnie zainteresowany techniką, a z drugiej medycyną. Na pewnym spotkaniu towarzyskim z udziałem prof. Zbigniewa Religi rodzice pochwalili się przyszłym lekarzem, który uwielbia technikę i ten wybitny kardiolog podpowiedział im, aby Marcin specjalizował się w ortopedii.

Po studiach Marcin Majewski trafił jednak na roczny staż do Szpitala Powiatowego w Nowym Dworze Mazowieckim, w którym niestety nie było oddziału ortopedii. Tę specjalizację uznał jednak za swoją i tak ważną dla przyszłej kariery medycznej, że po obowiązkowych godzinach w Nowym Dworze dojeżdżał na ul. Barską w Warszawie, aby asystować przy operacjach ortopedycznych. Użycie piły, dłuta i wkrętaka utwierdziły go w przekonaniu, iż można jednocześnie realizować swoją pasję do mechaniki i pomagać ludziom będącym w potrzebie.

Prawdziwą praktykę chirurga ortopedy rozpoczął – jako rezydent – w Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus przy ul. Lindleya w Warszawie. To tam, zwłaszcza w sytuacjach nietypowych, przydają się techniczne zdolności M. Majewskiego. Bywało, że z lekarza zmieniał się w konstruktora urządzeń umożliwiających uzupełnienie ubytku kości, np. lepiąc tzw. spacery w miejsce zakażonych inplantów lub rekonstruując zdeformowane tkanki. Konstruował też tymczasowe stabilizatory zewnętrzne pozwalające uratować kończynę. Jego zdolności doceniają koledzy z ortopedii, a podwarszawskie szpitale chcą go mieć w swoich zespołach chirurgów. Pacjenci też doceniają stosowanie technik repozycji ograniczających cierpienie.

Ostatnio koncentruje się jednak na egzaminie związanym z zakończeniem rezydentury. hp

Rafał Sala

Dr inż., absolwent Politechniki Krakowskiej, dyrektor ds. techniki w Instytucie Badań i Rozwoju Motoryzacji BOSMAL Sp. z o. o. w Bielsku- Białej. Tytuł doktora nauk technicznych również uzyskał w PK. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego Silników Spalinowych.

Dyrektor Rafał Sala w Instytucie BOSMAL nadzoruje prace Pionu Technicznego, specjalizującego się w realizacji projektów dotyczących elektromobilności i budowy prototypowych pojazdów elektrycznych, w dziedzinie projektowania i produkcji zrobotyzowanych gniazd produkcyjnych, stanowisk badawczych oraz specjalistycznych sprawdzianów kontrolno-pomiarowych wykonywanych na potrzeby przemysłu, głównie motoryzacyjnego. Ponadto nadzoruje inwestycje, utrzymanie ruchu, IT i kontrolę jakości.

Po ukończeniu Wydziału Mechanicznego, dr inż. Rafał Sala w 2004 r. rozpoczął pracę jako technik, a następnie inżynier w firmie Scott-Gibbon w Anglii, zdobywając tam wiedzę w zakresie badań silników spalinowych zasilanych olejem napędowym oraz paliwami alternatywnymi. W 2005 r. podjął pracę w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Samochodów Małolitrażowych BOSMAL (obecnie Instytut Badań i Rozwoju Motoryzacji BOSMAL Sp. z o.o.) jako inżynier ds. badań. W  2006 r. był konsultantem BOSMAL w fabryce Fiat Powertrain w Turynie, biorąc udział w pracach nad optymalizacją sposobu sterowania silników o zapłonie samoczynnym pod kątem ograniczenia toksyczności spalin. W 2014 r. w laboratorium badań silników w firmie Fiat Chrysler Automobiles w Turynie pracował nad optymalizacją parametrów regulacyjnych silników o zapłonie samoczynnym w wersji Euro 6. W 2016 r. objął w Instytucie BOSMAL stanowisko kierownika pracowni badań katalizatorów i sterowania silników. Prowadził projekty badawczo-rozwojowe silników oraz układów oczyszczania spalin, badania emisji spalin i próby starzeniowe reaktorów katalitycznych oraz prace rozwojowe nad układem dozowania fazy gazowej czynnika redukującego w metodzie Selektywnej Redukcji Katalitycznej.

Jest współautorem 10 publikacji, 1 pozycji książkowej oraz 1 zgłoszenia patentowego. hp

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl