Przewodniczący Rady Głównej i Prezesi NOT


11-12-2020 12:48:53

Okresy poszczególnych kadencji władz Naczelnej Organizacji Technicznej, a także ich nazwy, ulegały zmianie zgodnie z kolejnymi Statutami NOT. Od 12 grudnia 1945 r. do I Walnego Zgromadzenia Delegatów (WZD 2.12.1947 r.) władzą w NOT był Komitet Organizacyjny – KO. Na WZD wybrano Radę Główną – RG. Od 1957 r. oprócz RG, którą kierował wybierany przez RG przewodniczący, władzą wykonawczą był Zarząd Główny – ZG, którym kierował prezes wybierany przez RG. Obecnie władze to: Rada Krajowa z wybieranym co roku przewodniczącym i Zarząd Główny, którym kieruje prezes.

Bolesław Rumiński (1945–1952 oraz 1960–1971) – inicjator powstania NOT i Przewodniczący RG NOT. Inżynier chemik, absolwent Politechniki Warszawskiej; uczestnik konspiracji. Po II wojnie światowej poseł do sejmu PRL. Minister przemysłu rolnego i spożywczego (1949–1950), przemysłu chemicznego (1950–1957), członek (1969–1971) i zastępca przewodniczącego Rady Państwa.

Witold Wierzbicki (19521957) – pedagog, konstruktor. Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki w Petersburgu oraz Instytutu Inżynierów Dróg Komunikacyjnych w Petersburgu (1916 r.). Członek Akademii Nauk Technicznych (od 1932 r.),Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (1933 r.), Polskiej Akademii Nauk (od 1952 r.), Prezes Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (1951–1952).

Feliks Olszak (1957–1958) – inżynier hutnik, absolwent Akademii Górniczej w Krakowie. Od 1934 r. dyrektor Huty „Stalowa Wola"; wykładowca AGH od 1952 r.; w latach 1958–1961 jej rektor.

Jerzy Dickman (1958–1960) – inżynier mechanik. Przed wojną pracownik Zakładów Ursus, prezes Robotniczego Klubu Sportowego Ursus; po wojnie m.in. Dyrektor Naczelny Zakładów Metalowych w Radomiu.                   

Janusz Tymowski (19571960) inżynier mechanik, absolwent Politechniki Warszawskiej (1926 r.). Od 1927 r. pracował w przemyśle zbrojeniowym. W czasie okupacji (1940–1943) szef zaplecza technicznego Armii Krajowej. Po wojnie pełnił funkcje kierownicze w zakładach przemysłu maszynowego. Pracownik naukowy Politechniki Warszawskiej (1952–1972). Prezes Zarządu Głównego NOT (1957–1960). Przewodniczący RG NOT(1960–1966).

Jerzy Bukowski (19711982) – inżynier aeromechanik; absolwent Politechniki Warszawskiej (1930 r.), jej profesor i dwukrotnie rektor. W 1940 r. kierował fabryką śmigieł Szomańskiego, która funkcjonowała jako zakład stolarski. Po wojnie pracował w Zjednoczeniu Przemysłu Motoryzacyjnego, a następnie objął Katedrę Budowy Płatowców i Mechaniki Lotu na Wydziale Mechanicznym PW. Współorganizator Muzeum Techniki w Warszawie, przewodniczący Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN i Międzynarodowej Unii Historii i Filozofii Nauki; przewodniczącym RG NOT(1964–1971), przewodniczący ZG NOT (1971–1982).

Aleksander Kopeć (19821984) – inżynier mechanik; absolwent Politechniki Wrocławskiej (1957). Reprezentant Polski w koszykówce. Pracownik i dyrektor techniczny fabryk przemysłu maszynowego w Świdnicy i Wrocławiu; minister przemysłu maszynowego (1975–1980); wiceprezes Rady Ministrów (1980–1981). Podpisał porozumienia jastrzębskie z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym w Jastrzębiu-Zdroju. Prezes SIMP (1975 –1977 i 1987–1990). Prezes NOT i Honorowy Prezes FSNT-NOT.

Jan Kaczmarek (19841990) – inżynier mechanik; absolwent AGH w Krakowie (1948 r.). Walczył w kampanii wrześniowej; działał w ruchu oporu w AK. Dyrektor krakowskiego Instytutu Obróbki Skrawaniem (1957–1968). Rektor Politechniki Krakowskiej, członek rzeczywisty PAN; poseł na Sejm; przewodniczący Komitetu Nauki i Techniki (1968–1972); minister nauki szkolnictwa wyższego i techniki (1972–1974). Autor 14 monografii i książek oraz 200 publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych; wypromował 29 doktorantów; 12 jego uczniów zostało profesorami. Opatentował 11 wynalazków. W 1971 r. podjął pracę w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN. Członek SIMP i jego prezes (1980–1987); przewodniczący RG NOT (1972–1976); prezes NOT(1984–1990) i Honorowy Prezes FSNT-NOT.

Jan Lech Lewandowski  (19901993) – inżynier metalurg i odlewnik; absolwent AGH w Krakowie (1951 r.). Pracę w AGH rozpoczął jako student trzeciego roku, pełniąc z czasem funkcje m.in.: dyrektora Instytutu Odlewnictwa, dziekana Wydziału Odlewnictwa, członka Senatu AGH (1974–1997). Autor lub współautor ponad 240 artykułów w czasopismach naukowych i materiałach konferencyjnych krajowych i zagranicznych, wielu książek, skryptów i monografii oraz 18 patentów i wzorów użytkowych. Członek Stowarzyszenia Techników Odlewników Polskich (STOP ), CIATF (Committee International des Association Techniques de Fonderie) i Komisji Nauk Technicznych PAN. Prezes (1990–1993) i Honorowy Prezes FSNT-NOT.

Andrzej Zieliński (19932000) – inżynier elektryk; absolwent Politechniki Warszawskiej (1959 r.). Jeszcze jako student podjął pracę na Wydziale Łączności PW; prodziekan Wydziału Elektroniki (1969–1970); dyrektor Instytutu Łączności od 1970 r. Wypromował 4 doktorów, autor kilkudziesięciu artykułów oraz 5 patentów. Dyrektor Zjednoczenia Stacji Radiowych i Telewizyjnych (1980–1982); Minister Łączności (1993–1997 ); pracownik naukowy Instytutu Łączności. Wieloletni członek Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP); wiceprezes SEP (1987–1994), członek Zarządu Głównego SEP (1994–1998). Wiceprezes (1989–1993), prezes (1993–2000) i Honorowy Prezes FSNT-NOT.

Wojciech Ratyński (20002008) – inżynier mechanik; absolwent Politechniki Warszawskiej. Pracował m.in. w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy, Zakładach Mechanicznych im. Nowotki, Biurze Projektów Obrabiarek i Narzędzi KOPROTECH, Centralnym Zarządzie Technicznej Obsługi Rolnictwa. Był dyrektorem Departamentu Techniki i Transportu, a następnie Departamentu Nauki, Postępu i Oświaty Rolniczej Ministerstwa Rolnictwa. Członek Komitetu Techniki Rolniczej PAN. Członek Państwowej Rady Energetyki; po 1989 r. pracował m.in. w apółce AGROPARTNER SA (udziałowiec i członek władz), rodzinnej spółce DECEM (projekty architektury, organizacyjne, ekspertyzy inwestycyjne). Spadkobierca rodzinnego medalu „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata". Członek SIMP oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Rolnictwa (SITR). Wiceprezes (1990–1999), prezes (2000–2008) i Honorowy Prezes FSNT-NOT.

Ewa Mańkiewicz-Cudny (2008 r. do chwili obecnej) magister fizyki; absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Popularyzatorka nauki i techniki; autorka ponad 200 publikacji. Członek założyciel Towarzystwa Kultury Technicznej i wieloletni jego prezes. Starszy specjalista w Zjednoczeniu MERA (1970–1975); redaktor prasy technicznej, m.in. Horyzontów Techniki, Kalejdoskopu Techniki i Przeglądu Technicznego (od 1990 r. redaktor naczelna). Pomysłodawczyni i organizatorka prestiżowego plebiscytu o tytuł „Złotego Inżyniera Przeglądu Technicznego"; organizatorka i Honorowa Przewodnicząca Światowych Zjazdów Inżynierów Polskich. Członek SEP i Towarzystwa Kultury i Historii Techniki (TKHT).

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl