... i w Ameryce Północnej


11-12-2020 12:56:52

Z Polonią jestem związany od 1976 r., od początku swojej pracy naukowej w Ameryce Północnej. Polonia, skupiona głównie w wielkich aglomeracjach jak Chicago, Nowy Jork, Detroit, Filadelfia i Los Angeles oraz Toronto, stanowi odzwierciedlenie polskiego społeczeństwa. Wynika to ze zmian politycznych i gospodarczych, których konsekwencjami były kolejne fale emigracyjne.

Pod koniec XVIII w. nasi rodacy (Tadeusz Kościuszko, Kazimierz Pułaski) wspierali młode Stany Zjednoczone w walce o niepodległość, w XIX w. dominowała grupa tzw. emigrantów „za chlebem”. Po II wojnie światowej i w latach „Solidarności” Polacy pozbawieni wolnej ojczyzny uciekali od siermiężnej rzeczywistości PRL-u. Obecnie coraz liczniej reprezentowani są naukowcy, inżynierowie, lekarze i inni wysoko wykwalifikowani specjaliści. Wpływa to na zmianę charakteru kontaktów Polonii z Polską. Do niedawna wielka dysproporcja w standardzie życia powodowała naturalną potrzebę wspomagania biednych krajan przez przepływ różnego rodzaju darów i pieniędzy, a celem wizyty w Stanach czy Kanadzie często była nielegalna praca pozwalająca zarobić wymarzone dolary.

Od uzyskania niepodległości w 1989 r., a szczególnie od wejścia do UE, Polska, wspomagana unijnymi funduszami, zrobiła gigantyczny postęp gospodarczy i społeczny. Otwartość na świat, globalizm, członkostwo w UE oraz rosnące bogactwo Polaków umożliwiają im swobodne podróżowanie w sprawach prywatnych i zawodowych. Kontakty między Polską a USA i Kanadą stają się łatwiejsze, częste i coraz bardziej partnerskie. W dużym stopniu wpłynęło to na formy współpracy Polonii Amerykańskiej i Kanadyjskiej z instytucjami, samorządami i firmami w kraju.

FSNT- NOT reprezentuje środowisko naukowo-techniczne w Polsce, jest więc dla nas naturalnym partnerem do współpracy dla polonijnych organizacji naukowo-technicznych. Szczególnie mnie cieszy, że współpraca ta dotyczy m.in. Rady Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej, której mam przyjemność być prezesem. Moi poprzednicy: Janusz Zastocki, Andrzej Drzewiecki i Kazimierz Jagiełło, a także obecni czołowi działacze Rady to wielkiej klasy inżynierowie i oddani sprawie polskiej patrioci, m.in.: Piotr Moncarz, Mirosław Niedziński, Marianna Polak, Krzysztof Kluczewski, Jan Plachta, Janusz Romański, Kazimierz Babiarz, Victor Kiszkiel, Andrzej Pawłowski, Marek Żywno, Radoslaw Michałowski czy Wojciech Misiołek.

Rada Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej nie ma członków indywidualnych, ale zrzesza polonijne organizacje techniczne w USA i Kanadzie, w tym m.in.: Stowarzyszenie Polskich Inżynierów i Techników „Polonia Technica” w Nowym Jorku, Stowarzyszenie Polsko-Amerykańskich Inżynierów (Chicago), Klub Polsko-Amerykańskich Inżynierów (Silicon Valley, Kalifornia), Stowarzyszenie Inżynierów Polskich w Kanadzie (Toronto), US-Polish Trade Council w Kalifornii oraz Wirtualne Stowarzyszenie Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej, skupiające polskich naukowców i inżynierów na całym kontynencie. Głównym zadaniem Rady jest podnoszenie rangi polskich inżynierów i naukowców na kontynencie północnoamerykańskim, ułatwianie współpracy i kontaktów ze środowiskiem naukowo-technicznym w Polsce, z technicznymi organizacjami polonijnymi w Europie i innych krajach, jak również ułatwianie polskim naukowcom i inżynierom rozwijanie kariery zawodowej w USA i Kanadzie.

Ważną rolą Rady jest promocja osiągnięć Polaków i osób pochodzenia polskiego. Tradycyjnie wymienia się Tadeusza Kościuszkę, Kazimierza Pułaskiego, Ignacego Paderewskiego czy Rudolfa Modrzejewskiego. Podążając za wierszem Adama Asnyka Trzeba z żywymi naprzód iść, po życie sięgać nowe, a nie w uwiędłych laurów liść z uporem stroić głowę, staramy się zwrócić uwagę na obecnych wybitnych naukowców i inżynierów i promować ich wkład do nauki i gospodarki USA i Kanady.

Pracą Rady kieruje zarząd, w którego skład wchodzą prezesi organizacji członkowskich i ich reprezentanci. Zebrania Zarządu odbywają się raz w miesiącu w formie telekonferencji. Co roku organizowany jest Zjazd, połączony z sympozjum dotyczącym polsko-amerykańskich spraw ekonomicznych, politycznych i społecznych. W Zjazdach uczestniczą przedstawiciele instytucji krajowych, rektorzy polskich politechnik, dziekani wydziałów inżynierskich, prezesi organizacji naukowo-technicznych oraz przedstawiciele przemysłu. Spotkania te służą nawiązywaniu i umocnieniu kontaktów między polskimi i polonijnymi naukowcami i inżynierami, co owocuje wymianą wiedzy i doświadczeń, informacji o innowacjach, wzajemnymi konsultacjami. Ostatni Zjazd Rady miał miejsce w Konsulacie Polskim w Chicago w październiku 2019 r. Tegoroczne Sympozjum i Zjazd Rady ze względu na pandemię COVID19 mają charakter wirtualny.

Współpraca Rady z FSNT-NOT ma różne formy. Wielkim wspólnym przedsięwzięciem jest Światowy Zjazd Inżynierów Polskich, organizowany co trzy lata od 2010 r. Pierwsze dwa Zjazdy odbyły się w Warszawie przy współorganizacji z Politechniką Warszawską. Kolejne: we Wrocławiu (we współpracy z Politechniką Wrocławską,  2016) oraz w Krakowie (z AGH, 2019). Ich celem jest ustalenie skutecznych form współpracy między polonijnymi organizacjami naukowo-technicznymi a instytucjami krajowymi, w tym rządowymi, z przemysłem i uczelniami technicznymi.

Rada i organizacje członkowskie pośredniczą w nawiązaniu kontaktów między naukowcami i inżynierami pracującymi w Ameryce Północnej oraz ośrodkami naukowymi w Polsce. Mam nadzieję, że taka współpraca będzie pomocna w przyspieszeniu rozwoju gospodarczego kraju, przyczyni się do dalszego wzrostu znaczenia polskich środowisk naukowych i inżynieryjnych oraz umożliwi podjęcie wyzwań związanych z zagrożeniami, m.in. klimatycznymi czy środowiskowymi.

Dziękuję za wieloletnią współpracę partnerom w kraju. W szczególności prezesom FSNT-NOT: Wojciechowi Ratyńskiemu i Ewie Mańkiewicz-Cudny. NOT obchodzi swoje 75-lecie, więc przekazuję serdeczne gratulacje i życzenia dalszych sukcesów. Dziękujemy władzom i rektorom Politechnik: Warszawskiej, Śląskiej, Poznańskiej, Gdańskiej, Białostockiej i Krakowskiej oraz AGH, stowarzyszeniom naukowo- technicznym, w tym PZITB, SEP, SIMP i innym oraz przedstawicielom przemysłu.

Nie mogę też pominąć jubileuszu 115-lecia Domu Technika w Warszawie, w którym wielokrotnie bywałem. Nie wszyscy wiedzą, że został on zbudowany ze składek członkowskich i świetnie służy społeczności inżynierskiej.

 

Andrzej S. Nowak

Prezes Rady Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej

Profesor i dziekan Wydziału Inżynierii Cywilnej w Auburn University, Alabama, USA

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl