110 lat Urzędu Dozoru Technicznego


11-12-2020 15:29:36

Karty historii polskiego dozoru technicznego już od drugiego dziesięciolecia XX w. są zapisywane dokonaniami pokoleń, którym przyszło funkcjonować w określonych realiach geopolitycznych, na różnych etapach rozwoju myśli technicznej i jej zastosowań w przemyśle i gospodarce.

Pierwsi pracownicy polskiego dozoru technicznego zdobywali wiedzę i doświadczenie jeszcze w XIX w. Pokoleniowo, historia UDT obejmuje więc trzy stulecia. Urząd Dozoru Technicznego należy w naszym kraju do grona niewielu organizacji, które mogą się poszczycić stuleciem swego istnienia. Siła tradycji mobilizuje nas do ciągłego rozwoju i nieustannego doskonalenia. Dysponujemy liczną kadrą wysoko kwalifikowanych inżynierów i specjalistów, prowadzących działalność ekspercko-inspekcyjną we wszystkich gałęziach przemysłu, w kraju i za granicą. Posiadamy własne laboratorium badawczo-diagnostyczne oraz własne centrum szkoleniowe. Jesteśmy członkami Międzynarodowej Konfederacji Organizacji Inspekcyjnych i Certyfikujących (CEOC International). To zaledwie niektóre z obecnych naszych atutów.

Bardzo cenne jest dla nas wzrastające z upływem lat zaufanie odbiorców naszych usług oraz autorytet w środowiskach gospodarczych i technicznych. Służy temu rzetelne wykonywanie wszystkich czynności, zarówno tych standardowych, wynikających z przepisów, jak i podejmowanych w związku z doraźnymi, wysoko specjalistycznymi potrzebami.

Charakteryzując naszą działalność w minionym stuleciu, przyjęliśmy za punkt wyjścia podstawowy cel dozoru technicznego, który jest działaniem ukierunkowanym na zapewnienie bezpiecznego funkcjonowania urządzeń technicznych. Cel ten jest stały i wciąż aktualny, przy rosnącej z biegiem lat liczbie i rodzajach dozorowanych urządzeń. Zmienia się jednak metodyka zapewnienia ich bezpiecznej eksploatacji. W grę wchodzą tu m.in.: przepisy prawne i techniczne, zakres czynności dozorowych, metody kontroli i badań, kwalifikacje personelu wytwarzającego, badającego i eksploatującego. Istotną rolę odgrywa również potencjał ludzki, wyposażenie i organizacja jednostek wykonujących dozór techniczny, gdyż od tego zależy utrzymanie jak najskuteczniejszego „sprzężenia zwrotnego” z odbiorcami naszych usług, dla których przecież istniejemy i którym mamy obowiązek pomagać w zapewnianiu bezpieczeństwa.

Geneza dozoru technicznego

Dzięki dokonaniom Jamesa Watta, który w 1872 r. skonstruował pierwszy kocioł parowy, w ostatnim dwudziestoleciu XIX w. nastąpił proces znacznego ożywienia przemysłu. Kotły parowe znajdowały z czasem coraz szersze zastosowanie. Powodowało to powiększenie ich liczby oraz stopniowy wzrost parametrów roboczych. Zła jakość ówczesnych materiałów stosowanych do budowy kotłów, niski poziom technologii wytwarzania i słabe kwalifikacje obsługujących sprawiały, że rosła liczba awarii, częstokroć groźnych w skutkach dla zdrowia, życia i mienia. W wyniku tego zaistniała konieczność wprowadzenia uregulowań prawnych i technicznych, określających wymagania w zakresie konstruowania i eksploatacji kotłów oraz stworzenia wyspecjalizowanych organizacji, uprawnionych do egzekwowania tych wymagań. Wraz z postępem technicznym i technologicznym organizacje te aktualizowały i modernizowały uregulowania prawne i techniczne.

Taka była – w uproszczeniu – geneza powstania dozoru technicznego na świecie: „w celu zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacji kotłów parowych”.

Początki i zakres działania

Aby przeciwdziałać wspomnianym zagrożeniom, w Anglii, Austrii, Francji, Belgii, Niemczech, Włoszech i Rosji powstały stowarzyszenia dozoru kotłów parowych. Organizacje te w 1888 r. utworzyły Międzynarodowy Związek Stowarzyszeń Dozoru Kotłów.

Jako początek istnienia polskiego dozoru technicznego na ziemiach polskich uważa się 7 stycznia 1911 r. W dniu tym minister przemysłu i handlu Rosji zatwierdził statut opracowany przez polskich przemysłowców, zezwalając na działalność Warszawskiego Stowarzyszenia dla dozoru nad kotłami parowymi. W odróżnieniu od organizacji dozorowych działających na ziemiach polskich pod zaborami austriackim i pruskim, powołana organizacja dozorowa w Królestwie Polskim zatrudniała wyłącznie personel polski.

Głównym zadaniem Stowarzyszenia było przeprowadzenie badań, rewizji wewnętrznych i zewnętrznych oraz prób ciśnieniowych kotłów parowych. Dozorowano również zbiorniki pary. Jako przepisy techniczne dla materiałów i obliczeń wytrzymałościowych przyjmowano tzw. normy hamburskie i würzburskie z 1905 r.

Po wybuchu I wojny światowej działalność Stowarzyszenia została znacząco zredukowana, a następnie zawieszona.

Po odzyskaniu niepodległości Warszawskie Stowarzyszenie jako jedyne kontynuowało działalność na dotychczasowym terenie, a także na terenie rozszerzonym o były zabór austriacki. 30 czerwca 1921 r. weszła w życie pierwsza ustawa o nadzorze nad kotłami parowymi. Na jej podstawie działały trzy stowarzyszenia dozoru kotłów: w Poznaniu (1921), w Warszawie (1922 – kontynuacja Stowarzyszenia z 1911 r.) i w Katowicach (1923). Sprawowały one dozór nad kotłami parowymi i zbiornikami ciśnieniowymi oraz wytwornicami acetylenu. Od 1925 r., z inicjatywy stołecznego magistratu, Stowarzyszenie w Warszawie dozorowało również dźwigi. W 1925 r. Stowarzyszenie w Warszawie dozorowało ok. 1500 dźwigów, a w Warszawie i Poznaniu łącznie ok. 16 500 kotłów.

Po zakończeniu II wojny światowej, już w 1945 r. podjęły działalność Stowarzyszenia Dozoru Kotłów w Poznaniu, Warszawie i Katowicach. W oparciu o ustawę z 1921 r. minister przemysłu wprowadził zarząd komisaryczny nad wymienionymi stowarzyszeniami.

Na mocy dekretu z 26 października 1950 r. powołano URZĄD DOZORU TECHNICZNEGO w Warszawie. Zakończyło to pięcioletnie prowizorium zarządzania komisarycznego. Realizując postanowienia dekretu, minister przemysłu ciężkiego zarządzeniem z 4 grudnia 1951 r. utworzył Biura Dozoru Technicznego w Katowicach, Warszawie i Poznaniu. Bezpośredni dozór nad urządzeniami wykonywany był przez branżowe inspektoraty: kotłowy, dźwignicowy, zbiornikowy i acetylenowo-butlowy.

W miarę zwiększania się liczby urządzeń pod dozorem tworzono w formie oddziałów nowe jednostki dozoru w: Kielcach, Olsztynie, Zielonej Górze, Krakowie, Bielsku-Białej, Łodzi, Bydgoszczy, Gdańsku, Ostrowie Wlkp., Szczecinie i Lublinie.

Następnym etapem było uporządkowanie zmian organizacyjnych i prawno-technicznych w zakresie dozoru technicznego. W latach 1961–1963 został wydany pakiet aktów prawnych, łącznie z ustawą z 31 stycznia 1961 r. o dozorze technicznym. Urząd Dozoru Technicznego podporządkowano ministrowi górnictwa i energetyki z zagwarantowaniem niezależności podejmowania decyzji w sprawach objętych dozorem technicznym.

Na użytkowników urządzeń technicznych nałożono obowiązek zgłaszania ich do rejestracji i odbioru technicznego wykonywanego przez organy dozoru technicznego. Organom dozoru technicznego powierzono również nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów o dozorze technicznym.

Postęp techniki, zapotrzebowanie przemysłu na nowe technologie oraz wzrost liczby i rodzajów powszechnie używanych urządzeń mogących stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa, spowodowały konieczność zrewidowania zakresu i form działalności, jak również organizacji organów dozoru technicznego.

Dysproporcje pomiędzy uregulowaniami zawartymi w ustawie z 31 stycznia 1961 r. i potrzebami w zakresie dozoru technicznego spowodowały konieczność opracowania nowej ustawy o dozorze technicznym. Ustawa z 19 listopada 1987 r. określiła dozór techniczny jako działania zmierzające do bezpiecznego funkcjonowania urządzeń technicznych, które mogą stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska, umożliwiła organizację polskiego dozoru technicznego na zasadach nie odbiegających od standardów obowiązujących w krajach gospodarczo rozwiniętych.

Dozorem technicznym objęto urządzenia techniczne stwarzające zagrożenie poprzez:

  • rozprężanie gazów znajdujących się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego;
  • wyzwolenie energii potencjalnej lub kinetycznej przy przemieszczaniu ludzi lub ładunków w ograniczonym zasięgu;
  • rozprzestrzenianie się materiałów niebezpiecznych o właściwościach trujących lub żrących w czasie ich magazynowania lub transportu w zbiornikach bezciśnieniowych.

Celem skrócenia drogi między inspektoratami i użytkownikami urządzeń oraz biorąc pod uwagę różnorodną infrastrukturę kraju, powiększono liczbę inspektoratów do 29.

Zorganizowano i wyposażono w nowoczesną aparaturę Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w Poznaniu, z oddziałem w Warszawie, stanowiące zaplecze badawczo-diagnostyczne dozoru w kraju.

Współpraca międzynarodowa

Począwszy od 1990 r. Urząd Dozoru Technicznego podjął działania zmierzające do międzynarodowej współpracy z europejskimi instytucjami o podobnych zadaniach i podobnych profilach działalności. Zaowocowało to w pierwszym okresie (1990-1991) podpisaniem dwustronnych porozumień z organizacjami dozorowymi Szwecji (SA) i Włoch (ISPESL), dotyczących wzajemnego uznawania wyników badań i współpracy w obsłudze wymiany towarowej między naszymi krajami. Organizacje dozorowe Szwecji i Włoch, będące członkami ogólnoeuropejskiej organizacji CEOC (Europejskiej Konfederacji Organizacji Techniczno-Kontrolnych), zarekomendowały UDT jako przyszłego członka tej organizacji. Został nim – początkowo jako członek tymczasowy – 21 maja 1992 r. na dorocznym kongresie CEOC w Strasburgu. Po przeprowadzonym na początku 1994 r. kolejnym audycie i po stwierdzeniu przez audytorów spełnienia wszystkich uprzednio wydanych zaleceń, 2 czerwca UDT został stałym członkiem CEOC.

Współpraca UDT w ramach wspólnoty europejskiej, niezależnie od realizacji głównych krajowych zadań ustawowych, owocuje wdrożeniem do praktyki uregulowań wynikających z dyrektyw Unii Europejskiej.

We wrześniu 1997 r., w ramach realizacji Europejskiego Porozumienia o Ocenie Zgodności, w UDT został przeprowadzony audyt ekspertów Unii Europejskiej, ukierunkowany na sprawdzenie kompetencji technicznych UDT. Zakończony pozytywnie doprowadził do możliwości nadania UDT statusu jednostki desygnowanej (notyfikowanej), jako pierwszej tego typu organizacji spoza Unii Europejskiej, w dziedzinie objętej Dyrektywą Europejską 87/404/EWG dotyczącej prostych zbiorników ciśnieniowych. W trakcie tego audytu eksperci UE sprawdzali również wymóg niezależności dozoru technicznego, który był warunkiem potwierdzenia kompetencji przyszłej jednostki notyfikowanej. Ponadto, głównym przedmiotem zainteresowania unijnych audytorów był system zapewnienia jakości UDT, ściśle związany z istniejącą strukturą organizacyjną i podległością organów dozoru technicznego. Posiadanie takiego systemu było warunkiem powodzenia audytu.

Dzięki pozytywnym ocenom ciał europejskich UDT mógł rozpocząć uczestnictwo w pracach działającej przy Komisji Europejskiej Grupy Roboczej w zakresie dyrektyw dotyczących urządzeń ciśnieniowych. UDT został również zaproszony przez Komisję Europejską do prac na Forum Jednostek Notyfikowanych w UE.

Integracja europejska

W grudniu 2000 r. Prezydent RP podpisał nową wersję ustawy regulującej działalność dozoru technicznego. Zmiany dotyczyły m.in. spraw integracji europejskiej – wprowadzały sformułowania pozwalające działać UDT zgodnie z prawem europejskim, zarówno w okresie preakcesyjnym jak i poakcesyjnym.

Nowa ustawa o dozorze technicznym pozwoliła osiągnąć kilka celów:

  • uprościła wdrożenie do polskiego prawa unijnych przepisów technicznych,
  • zapewniła osobowość prawną polskiego dozoru technicznego,
  • umożliwiła działanie dozoru technicznego w warunkach integracji z Unią Europejską.

Zapisy ustawy w szczególności:

  • anulowały status prawny UDT jako centralnego organu administracji państwowej,
  • zniosły dotychczasową dwuinstancyjność decyzyjną w ramach UDT – organem I instancji w sprawach dozoru technicznego został Prezes UDT, a organem odwoławczym (II instancji) minister właściwy ds. gospodarki,
  • powierzyły oddziałom terenowym funkcję zlikwidowanych inspektoratów,
  • utrwaliły samodzielność finansową UDT,
  • nadały UDT status państwowej osoby prawnej, posiadającej osobowość prawną,
  • znowelizowały tryb powoływania Prezesa i Wiceprezesa UDT.

W kolejnych latach do zadań UDT doszło upowszechnienie wiedzy o przepisach europejskich wśród pracowników Urzędu. Zadanie to powierzono komórce integracji europejskiej. Dość szybko okazało się, że – niezależnie od zorganizowania szkoleń wewnętrznych – najlepiej uczyć się, podejmując konkretne zobowiązania, a w szczególności ucząc innych. Stąd też najlepsi obecnie eksperci UDT zaczynali od udziału w opracowaniu wdrożeń dyrektyw europejskich do prawa polskiego. Przekazanie przez nich innym uzyskanej wiedzy było koniecznością chwili. Na informacje i przygotowanie do stosowania prawa europejskiego czekali niecierpliwie i z obawą polscy projektanci i wytwórcy. UDT odpowiedział na te oczekiwania cyklem ogólnie dostępnych spotkań i szkoleń. Rozpoczęły również działalność Krajowe Fora Konsultacyjne w dziedzinie urządzeń ciśnieniowych, maszyn i dźwigów, gdzie w gronie wszystkich zainteresowanych stron omawiano szczegółowe zagadnienia na temat dyrektyw i ich stosowania.

Wychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu na nowe formy działalności w realiach unijnych, UDT zaczęło działać jako jednostka certyfikująca UDT-CERT i jednostka notyfikowana nr 1433.

W październiku 2003 r. Program Certyfikacji Personelu Badań Nieniszczących Jednostki Certyfikującej Osoby (JCO UDT-CERT) został uznany przez Europejską Federację Badań Nieniszczących (EFNDT) zgodnie z „Porozumieniem EFNDT o wielostronnym uznawaniu programów certyfikacji personelu badań nieniszczących”, co zostało potwierdzone certyfikatem wydanym 3 grudnia 2003 r. przez EFNDT. Certyfikaty kompetencji w badaniach nieniszczących wydawane przez JCO UDT-CERT są uznawane przez wszystkich sygnatariuszy tego „Porozumienia”.

Statystyki Urzędu Dozoru Technicznego są dobrym miernikiem sytuacji gospodarczej. W przeciwieństwie do pojawiających się tu i ówdzie pesymistycznych ocen, wykazują one stały wzrost liczby dozorowanych urządzeń technicznych.

UDT – dziś i jutro

Urząd Dozoru Technicznego, w oparciu o wieloletnie doświadczenia oraz specjalistyczną wiedzę i praktykę z najnowszą techniką i technologią, dąży do zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, kreując jednocześnie postęp techniczny i rozwój gospodarczy kraju. Profesjonalne, efektywne i społecznie odpowiedzialne działania, służące zapobieganiu i eliminowaniu zagrożeń wynikających z eksploatacji urządzeń technicznych, to jednoczesne zapewnienie bezpiecznych miejsc pracy w wielu branżach przemysłu oraz bezpieczeństwa mienia i środowiska.

W 2003 r. w ewidencji zatrudniającego 1070 osób UDT zarejestrowanych było ok. 680 tys. urządzeń. Obecnie liczba urządzeń podlegających pod dozór techniczny zwiększyła się ponad dwukrotnie, do ponad 1450 tys., a stan zatrudnienia wynosi 1800 osób.

– W 2020 r. w UDT stawiamy przede wszystkim na rozwój innowacji w obszarze badań i inspekcji technicznych, badań laboratoryjnych, prowadzimy działania w zakresie elektromobilności czy cyberbezpieczeństwa, rozwijamy usługi dobrowolne w ramach działalności UDT-CERT. Te nowe wyzwania mogą być realizowane dzięki wprowadzonym zmianom w zakresie struktury organizacyjnej dostosowanej do charakteru obecnej gospodarki – mówi Andrzej Ziółkowski, prezes UDT.

Poprzednia struktura UDT funkcjonowała praktycznie od lat 50. ub. wieku. W tym czasie zmienił się przemysł w Polsce i potrzeby dotyczące funkcjonowania Urzędu. W lutym 2018 r. wszedł w życie nowy Statut UDT, w którym główną zmianą było zmniejszenie liczby oddziałów terenowych z 29 do 10 (19 pozostałych oddziałów zostało przekształconych w biura terenowe, które strukturalnie podlegają oddziałom terenowym). Dzięki takiej organizacji możliwe było osiągnięcie wielu kluczowych celów. Pozwoliło to dzisiaj na funkcjonowanie UDT jako nowoczesnej, efektywnie działającej jednostki inspekcyjnej, notyfikowanej, certyfikującej i eksperckiej z silnym zapleczem badawczo-pomiarowym. Skuteczność działania UDT jest większa poprzez uproszczenie sposobu zarządzania i redukcji stopnia rozproszenia decyzji.

Rozwój usług laboratoryjnych związany jest bezpośrednio z realizacją strategii UDT przyjętej na lata 2017–2020. Jednym z jej zadań jest usprawnienie logistyki usług laboratoryjnych, w tym: utworzenie sieci laboratoriów mobilnych oraz wzrost dostępności usług laboratoryjno-badawczych dla przemysłu. W ostatnich 2 latach utworzono placówki laboratoryjne w Warszawie (przy Politechnice Warszawskiej) i Krakowie (we współpracy z Akademią Górniczo-Hutniczą), rozbudowywane jest też poznańskie laboratorium UDT w nowej lokalizacji.

– Rozwijamy przede wszystkim obszary badań nieniszczących (NDT), w szczególności te, w których są wykorzystywane nowoczesne techniki badawcze. W rezultacie badania i ekspertyzy z zastosowaniem wdrożonych technik, m.in. mapowania korozji, ultradźwiękowych badań PA (Phased Array) oraz TOFD (Time od Flight Diffraction), impulsowych prądów wirowych czy badań metodą emisji akustycznej wchodzą do rutynowej działalności dozorowej. Rozwijane są badania z wykorzystaniem dronów do rewizji wewnętrznych i zewnętrznych oraz robotów, które mogą poruszać się po pionowych ścianach badanych urządzeń – mówi Andrzej Ziółkowski.

Rozwojowi placówek badawczych towarzyszy również tworzenie laboratoriów mobilnych. Samochody ze specjalną zabudową, wyposażone w sprzęt pomiarowo-badawczy oraz przeszkoloną załogą, umożliwiają wykonywanie badań u klienta, na terenie instalacji, przełamują bariery logistyczne i geograficzne poprzez elastyczność i praktycznie nieograniczony zasięg działania. Klient nie przyjeżdża już do laboratorium UDT, to laboratorium przyjeżdża do niego.

Kluczowe w rozwoju obszaru badań w UDT było otworzenie nowej siedziby laboratorium w Poznaniu. Rozwiązanie problemu lokalowego stanowi kolejny krok w poszerzaniu możliwości zarówno działalności badawczej, jak i metrologicznej. Zwiększył się potencjał do rozwoju badań i ekspertyz oraz działań według najwyższych standardów nowoczesnego laboratorium. Rozwój działalności laboratoryjnej w nowej siedzibie w Poznaniu to możliwość testowania i wdrażania innowacyjnych metod i technik oraz wsparcia diagnostycznego podstawowej działalności UDT – inspekcji. Przede wszystkim nowe laboratorium w Poznaniu to zdecydowanie większy potencjał do badań stanowiskowych, które są wymagane zwłaszcza w procesie wytwarzania i opracowywania nowych rozwiązań.

Wspieramy rozwój, dbamy o bezpieczeństwo

Wszystkie podjęte działania wynikają z realizacji strategii działania UDT w kierunku zapewnienia bezpiecznej eksploatacji urządzeń, zgodnie z misją: „wspieramy rozwój, dbamy o bezpieczeństwo”.

Od kilku miesięcy UDT funkcjonuje w rzeczywistości stanu zagrożenia epidemicznego. Mimo to realizuje swoje zadania ustawowe, dbając o zachowanie ciągłości działania przedsiębiorstw i instytucji wykorzystujących infrastrukturę techniczną, na bieżąco przeprowadzając badania i inspekcje urządzeń. Pracownicy UDT wykonują swoje zadania z zachowaniem maksymalnego poziomu bezpieczeństwa i odpowiedzialności podczas wykonywania tych czynności.

Poprzednie lata intensywnej pracy spowodowały, że jako organizacja UDT jest dobrze przygotowany do pracy zdalnej dzięki wprowadzonym zmianom systemowym. Niewiele instytucji świadczących usługi dla klientów firmowych czy obywateli może wykonać dziś zdalnie praktycznie wszystkie czynności w danym procesie, łącznie ze złożeniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Dzięki portalowi eUDT możliwe jest załatwienie każdej sprawy: od zarejestrowania urządzenia, ustalenia terminu badań, złożenia wniosku o sprawdzenie kwalifikacji czy przesłania odpowiedzi na pismo w danej sprawie bez konieczności dotykania dokumentów. To wszystko jest możliwe do załatwienia zdalnie za pomocą profilu zaufanego lub podpisu kwalifikowanego. To także ograniczenie kosztów wysyłki dokumentów czy też brak konieczności podróży do siedziby oddziału UDT. To dzisiaj najbezpieczniejszy sposób załatwienia spraw z UDT.

Podkreślić należy fakt, że urządzenia objęte dozorem technicznym są praktycznie wszędzie. Dlatego też rola UDT w funkcjonowaniu gospodarki, w zachowaniu jej ciągłości działania, jest bardzo istotna. Inspektorzy UDT w ostatnim czasie ze szczególnym zaangażowaniem dbają o bezpieczeństwo publiczne i udowadniają swoje oddanie wartościom dozoru technicznego.

– Przeprowadzamy badania, m.in. w zakładach przemysłowych, tak aby znajdujące się w nich urządzenia mogły być bezpiecznie eksploatowane. Dostosowaliśmy nasze działania do tej wyjątkowej sytuacji, która nasz otacza. Dzięki współpracy z naszymi klientami wypracowaliśmy także bezpieczną formę przeprowadzania egzaminów, za co chciałbym im serdecznie podziękować. Podejmujemy i koordynujemy działania organizacyjne i legislacyjne tak, aby racjonalnie wywiązać się z naszych obowiązków. Wykorzystując cyfryzację oraz zaawansowaną technikę pomiarową, staramy się dostosować do dynamicznie zmieniającej się sytuacji – kontynuuje Andrzej Ziółkowski.

Uruchamiając pod koniec 2018 r. internetowy portal klienta eUDT, nie przypuszczano, że tak szybko kanał ten stanie się jednym z podstawowych sposobów komunikacji klientów z UDT. – Dzięki eUDT jesteśmy otwarci 24 h na dobę, przez 7 dni w tygodniu. Na portalu zarejestrowało się już kilka tysięcy firm, a inspektorzy UDT wystawili ponad 200 tys. dokumentów elektronicznych – protokołów i decyzji administracyjnych. Obecnie jest tam zarejestrowanych ponad 500 tys. urządzeń. Według naszych szacunków znaczna część spraw w UDT jest realizowana w oparciu o ten kanał komunikacji z naszymi klientami – mówi Andrzej Ziółkowski.

Wśród wielu zadań UDT realizuje także szkolenia czy konferencje. W tym czasie bardzo szybko zostały wdrożone zdalne formy wymiany wiedzy i doświadczeń. – Z naszymi partnerami i klientami spotykamy się online. W czasie pandemii zorganizowaliśmy już wiele webinariów. Nie zabrakło również ogólnopolskich wirtualnych konferencji. Pierwsza z nich dotyczyła laboratoriów badawczych w zakresie uznawania przez Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego. Kolejna obejmowała tematykę infrastruktury ładowania pojazdów elektrycznych. W tym jednym wydarzeniu udział wzięło prawie 500 uczestników z całej Polski – wspomina A. Ziółkowski.

Pomimo szeregu ograniczeń, UDT realizując swoją wizję jako lider innowacyjności w obszarze bezpieczeństwa publicznego, wykorzystuje nowoczesne technologie, aby w tych trudnych czasach w pełni realizować swoje zadania.

W przyszłym roku polski dozór techniczny obchodzi 110-lecie swojego powstania. W swoich działaniach stale dbamy o to, aby nasi inspektorzy i eksperci wyróżniali się rzetelnością, bezstronnością i fachowością. Jesteśmy wiarygodną i kompetentną instytucją „zaufania publicznego”, świadczącą usługi „trzeciej strony”, wspierającą państwo, obywateli i podmioty gospodarcze w działaniach służących bezpieczeństwu użytkowania urządzeń technicznych oraz ochronie środowiska.

Wysoką jakość naszych działań potwierdza nie tylko Polskie Centrum Akredytacji, ale też organizacje międzynarodowe, jak TIC Council zrzeszająca podmioty branży inspekcyjnej i certyfikującej, której jesteśmy członkiem.

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl