Miesięcznik Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT

Złoty Inżynier 2026-4

Aleksander Warchałowski

Mgr inż. Aleksander Warchałowski to uznany specjalista w dziedzinie inżynierii środowiska, od ponad pięciu dekad związany zawodowo z problematyką ochrony powietrza i polityki ekologicznej. Absolwent Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej (1972), z którą pozostaje związany również jako wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny.

Karierę zawodową rozpoczął w 1973 r. w Głównym Biurze Studiów i Projektów Energetycznych „Energoprojekt” w Warszawie, gdzie był głównym projektantem w obszarze ochrony środowiska. Już na wczesnym etapie działalności opracował pierwszy w Polsce bilans emisji zanieczyszczeń z energetyki zawodowej. Brał udział w pracach badawczo-rozwojowych dotyczących prognoz wpływu energetyki na jakość powietrza, nagrodzonych przez Ministra Ochrony Środowiska.

W latach 1982–1986 kierował Zakładem Ochrony Atmosfery w Instytucie Kształtowania Środowiska, realizując projekty na potrzeby administracji publicznej i polityki ekologicznej państwa. Od 1987 r. związany jest z Politechniką Warszawską, gdzie jako starszy wykładowca, a następnie kierownik zespołu, prowadził działalność dydaktyczną i naukową w zakresie systemów ochrony powietrza.

Jest autorem i współautorem wielu prac naukowo-badawczych oraz studialno-projektowych, w tym współtwórcą obowiązujących przez dekady wytycznych dotyczących obliczania stanu zanieczyszczenia powietrza.

Aktywnie uczestniczy w pracach eksperckich i doradczych. Przez wiele lat był członkiem krajowych i wojewódzkich komisji ds. ocen oddziaływania na środowisko, a także Państwowej Rady Ochrony Środowiska. Pełnił funkcje w organach doradczych związanych z nadzorem sanitarnym i zdrowiem publicznym.

Jest również aktywnym członkiem i współzałożycielem licznych organizacji branżowych i naukowych. Należy do Stowarzyszenia Konsultantów Ocen Oddziaływania na Środowisko, Stowarzyszenia Poszanowania Energii, Ogólnopolskiego Komitetu Ochrony Powietrza i Klimatu oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych.

mj

Krzysztof Mendrok

Prof. dr hab. inż. Krzysztof Mendrok jako uczeń Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Bielsku-Białej został laureatem XX Olimpiady Wiedzy Technicznej. Studia rozpoczął w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki. Z wyróżnieniem obronił pracę magisterską (1999) i podjął pracę naukowo-dydaktyczną w AGH. Stopień doktora uzyskał w 2003 r., doktora habilitowanego w 2012 r., a profesora w 2024 r. Specjalizuje się w dynamice konstrukcji, identyfikacji, sterowaniu i diagnostyce maszyn.

W latach 2012–2016 był prodziekanem ds. studenckich, koordynatorem programu Erasmus+ oraz przewodniczył komisjom Rady Wydziału. Przyczynił się do uzyskania przez kierunek Mechatronic engineering pierwszej w Polsce akredytacji ABET. W latach 2018–2020 pełnił funkcję zastępcy kierownika Katedry Robotyki i Mechatroniki oraz zastępcy przewodniczącego Rady Dyscypliny Inżynieria Mechaniczna. W kadencji 2020–2024 był dziekanem WIMiR i przewodniczącym RDIM, inicjując powstanie nowych laboratoriów, m.in. CAD-VR i druku 3D. Od 2024 r. jest prorektorem ds. kształcenia AGH.

Jest promotorem 95 prac inżynierskich, 60 magisterskich i 2 doktorskich, wysoko ocenianym przez studentów. Wyróżnia się dużą aktywnością naukową i wdrożeniową – realizował liczne projekty oraz jest autorem lub współautorem ponad 130 publikacji, w tym 61 indeksowanych w Scopus, a także wielu ekspertyz dla przemysłu. Współpracuje z ośrodkami zagranicznymi i firmami, m.in. KULeuven, PoliMi, NTUAthens, PKN Orlen i Grupą Maspex.

Jest członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa (SITG) oraz Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Technicznej (PTDT) (w którym zasiadał w zarządzie) oraz Komitetu Budowy Maszyn PAN, gdzie przewodniczy zespołowi ds. rozwoju kształcenia. Współtworzy Polskie Towarzystwo Automatyki i Robotyki. Interesuje się historią techniki, motoryzacją, muzyką i filmem, wspiera także XVIII Krakowską Drużynę Harcerzy „Wieleci”.

jmk

Janusz Zastocki

Mgr inż. Janusz Zastocki ukończył Politechnikę Białostocką na Wydziale Mechanicznym w specjalnościach: Technologia Budowy Maszyn oraz Maszyny Przemysłu Spożywczego. W Nowym Jorku ukończył także studia w Technical Career Institute na kierunku klimatyzacji.

W 1980 r. wyjechał do USA, gdzie rozpoczął pracę w firmie BLAVA Inc., produkującej maszyny drukarskie. Zajmował się tam programowaniem obrabiarek CNC, konstrukcją maszyn poligraficznych oraz zarządzaniem produkcją. Następnie pracował w SMS Concast Inc., projektującej urządzenia do ciągłego odlewania stali, uczestnicząc m.in. w realizacji projektu dla Chin.

Istotnym etapem jego kariery była praca w SONY Corporation, gdzie brał udział w rozwoju technologii cienkich filmów w wysokiej próżni. Projektował systemy do produkcji układów scalonych metodami fizycznymi (PVD) i chemicznymi (CVD) oraz uczestniczył w budowie pierwszej linii produkcyjnej dysków magneto-optycznych. Kolejne doświadczenia zdobywał w firmie DEMACO, konstruując maszyny dla przemysłu spożywczego, głównie do produkcji makaronów, oraz w MODERN PACKAGING, Inc., gdzie projektował zautomatyzowane linie do napełniania i pakowania produktów ciekłych i sypkich. Ostatnim miejscem pracy w USA była firma FMC Consulting Engineers, w której zajmował się projektowaniem systemów chłodzenia, wentylacji i zabezpieczeń przeciwpożarowych, głównie dla nowojorskich wieżowców.

Po powrocie do Polski w 2011 r. pracował w Politechnice Białostockiej jako pełnomocnik rektora ds. kontaktów międzynarodowych.

Od 1984 r. aktywnie działał w Stowarzyszeniu Inżynierów Polskich w USA. W 2003 r. był inicjatorem i współzałożycielem Rady Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej. Prowadził działalność publicystyczną i odczytową, redagował biuletyny stowarzyszenia oraz magazyn Polish Engineers.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP oraz Krzyżem Oficerskim tego orderu. Jest Prezesem Honorowym Stowarzyszenia Inżynierów Polskich w USA oraz członkiem honorowym kilku organizacji inżynierskich na świecie.