Historia polskiej emigracji do Argentyny po II wojnie światowej to opowieść nie tylko o przymusowym opuszczeniu ojczyzny, ale także o budowaniu nowej, rzeczywistej obecności w kraju, który początkowo był obcy, a z czasem stał się ich drugim domem.
Polska emigracja powojenna
Uciekinierzy przed reżimem komunistycznym, których Polska – poddana jarzmu sowieckiemu – odrzuciła lub nie mogła już przyjąć, przekształcili się tutaj w aktywnych budowniczych argentyńskiej nowoczesności. Emigranci ci, często znakomicie wykształceni i o wysokiej kulturze inżynierskiej, przeszli przez dramatyczne szlaki wojenne – od łagrów syberyjskich przez Bliski Wschód, aż po kampanię włoską i bitwę pod Monte Cassino. W 1947 r. kolejne grupy Polaków przybywały do Argentyny, głównie z Wielkiej Brytanii i Włoch. Nie znali języka hiszpańskiego, niczego nie posiadali, ale byli znakomicie wykształceni i doświadczeni w swoich zawodach. Grupa około 600 polskich inżynierów i techników w Argentynie była ewenementem na skalę światową, bo stali się oni istotnym elementem powojennego rozwoju gospodarczego i infrastrukturalnego nowej ojczyzny.
Aleksandra Sawicka
Czytaj więcej: https://sigma-not.pl/publikacja-160016-jak-polacy-budowali-argentyn%C4%99?-przeglad-techniczny-2026-7.html
